Beste allemaal,

En zo……. Is het dan tijd voor het laatste mailtje! Vanuit de zolderkamer van mn ouders type ik de laatste loodjes van onze waanzinnige reis. 

We hadden nog een supertijd in Marokko. Geheel volgens traditie kregen we weer een bezoekje van Bart en Tep in Marrakech en dat was supergezellig natuurlijk. Vandaar uit nog een schitterende tocht naar het zuiden van Marokko waar een kleine fluctuatie in mijn navigatie technieken ervoor zorgde dat we nog eventjes een stukkie Algerije meepakten. Ook mooi al verzochten wat grenswachters ons vriendelijk doch dringend de reis weer in marokko voort te zetten. Richting noorden kregen we de eerste confrontatie met europese najaarsstormen en dit bespoedigde het moment van overtocht naar ‘het witte continent’, met de ferry de straat van Gilbratar oversteken. Dat zou een eitje worden dacht ik zo, maar een andere traditie zegt dat we op onze reizen geen ferry normaal kunnen nemen en zo ook deze. Alle diensten waren stopgezet vanwege het slechte weer terwijl we net vooraan in de rij stonden. En dus de tent uitgeklapt en met een stel prachtige oude engelse motorrijders die ook gestrand waren de laatste biertjes bij de benzinepomp opgekocht. Je kan er maar beter een feest van maken en we hebben dus lekker lopen bieren, een tukje gedaan en de volgende ochtend afscheid genomen van het afrikaanse continent…… best een moeilijk moment!

En dus… was het tijd om weer thuis te zijn. Gisteravond reden we Bergen op Zoom binnen naar het huis van mijn ouders waarvan mijn pa de GPS coördinaten moest doormailen omdat ze tijdens onze afwezigheid waren verhuisd en ik dus niet eens meer mijn ouderlijk huis kon vinden haha.

De eerste haring zit er al in (note; de beste haringboer van Nederland zit in BOZ) en vandaag alle fotos bekeken van 6 maanden reis. En 4,5 jaar afrika! We gaan zo’n anderhalf jaar weg ofzo, riepen we destijds. Wie had ooit kunnen verwachten dat het zo’n avontuur zou worden! Ben vandaag dus toch nog een beetje aan het bijkomen/cultuurshocken maar begin deze week zullen we ons richting Utrecht begeven alwaar er vanaf het lauwerecht onder het genot van een pintje en samosas fotos bekeken en verhalen beluisterd kunnen worden, en mocht je ze helemaal zat zijn kunnen we ook gezellig de creditcrisis becommentariseren. Ofzo. 

Jongelui, voorlopig over en uit maar zoals een goeie vriendin van mij al mailde: '"I guess I could say it is a once in a lifetime experience, but knowing you two you are probably already planning a new even crazier trip…."'

Tja, hou je email box in de gaten zou ik zeggen

Groet, Nicole&Peter